5/10/2009 ·
Her andığımda bana eksikliğimi hatırlatan; dile kolay kalbe ağır adını anıyorum… Adın ki, durmadan çoğalır içimde… Adın ki bir emanet dilimde… Her tercih bir vazgeçişse eğer; benim tercihim Sen oluyorsun…
Dilim en çok adını anınca, kalbim yalnız Seni hatırlayınca hayat buluyor. Adın, anlam katıyor adıma… Adın ki, büyük… Adın ki yüce… Adın ki en güzel...
Ölüme doğru yürüyen bütün insanlar gibi ben de küçüğüm. Avuç içindeyim, açılsa düşeceğim… Bu sabah gözlerime yerleşen tefekkürle Seni söylüyorum. Yüzlerce, binlerce kez söylüyorum, yetmiyor… Art arda ve hepsi farklı anlamlardaki isimlerini söylüyorum…
Dostluğundan cesaretle istiyorum Senden: Ne olur Sana en güzel göründüğüm an, al beni yanına. Aşk susturduğu oranda büyür,büyüdüğü oranda sustururmuş. Susuyor, Seni dinliyorum.
Adın için yaşıyorum. Adın ki bir emanet dilimde. Adın ki, eksilmeyen tek kelime...
Yorum (yok) Yorum yaz!
« Önceki ::